Ik bleek uitgerekend te zijn tijdens de eerste lockdown in hoogtij Corona. Geen surf meer, geen surfmarktjes en feestjes meer, maar bolle buiken op de bank. Gelukkig gaf de zwangerschap me de meest fijne zen-hormonen en voelde ik me merkwaardig gelukkig ondanks het gebrek aan mijn vitamine zee. Terwijl mijn buik groeide werden de poncho’s die ik ontwierp steeds kleiner. Dit was niet zozeer een emotioneel keuze maar voornamelijk een praktische, want mijn bolle buik kwam gewoonweg niet meer over de snijtafel heen.

Na de bevalling, precies op Koningsdag, was hij daar, ons kleine minimens genaamd Cosmo. Hij bleek één bonk blij in een bolle baby verpakking. Toch, de tranen van geluk, huilde ik pas na 6 weken tijdens mijn eerste keer weer terug op mijn surfplank. Wat voelde ik me een bofbips eerste klas; én ik had een supergrappig kind waar ik enorm blij van werd én ik kon ook nog surfen!! Het leven was perfect… tijdens het zwangerschapsverlof.

Zwangerschapsverlof was in die tijd drie maanden…drie gelukzalige maanden van slapen, eten, knuffelen, kindje laten boeren en in mijn geval surfen!! Maar na die drie maanden moest ik weer aan het werk. Werken vind ik leuk, mits ik slaap. En dankzij die kleine kontkruimel sliep ik bijna niet. We hadden nog steeds veel lol, Cosmo was een gezellige baby, maar naast werken en deze gezellige niet slapende baby was er nul energie over voor wat dan ook, laat staan surfen of naar mijn atelier. Het viel me op dat ik steeds vaker het woord ‘straks’ ging gebruiken; ‘Straks’ als Cosmo beter slaapt of ‘straks’ als ik meer tijd heb, ga ik weer poncho’s maken. Straks bleek later en later te worden. Nu drieënhalf jaar later is de voorraad poncho’s zo goed als verkocht.

Ressies en surfen was voorheen mijn leven en mijn passie. Nu is daar een andere passie bij gekomen, een klein mannetje dat me elke dag laat lachen, dat elke morgen op een of andere manier in mijn bed ligt als ik wakker word en zijn armpjes om me heen slaat, een mannetje dat net als ik dol is op het strand en de golven, dat zich verstopt in de Ikea achter de gordijnen en dan volhoudt stil te zijn terwijl zijn ouders na elke verstreken minuut wanhopiger zijn naam roepen, een mannetje dat al vanaf zijn 2,5 jaar de oren van je kop kletst en urenlang over zijn eigen fantasie wereld Toelieland kan praten. Dit mannetje zorgt er nu voor, dat als ik moet kiezen tussen een rommelige surfsessie of samen met hem over dezelfde rommelige golven heen springen, ik kies voor het laatste.

Ik had altijd de angst dat het moederschap je je dromen en passies doet vergeten. Dit blijkt toch niet helemaal juist, ze passen zich aan. Je leeft intenser en je moet keuzes maken, maar de essentie blijft. Soms raakte ik gefrustreerd en dacht ik te stoppen met Ressies, maar ik kon het nooit over mijn hart verkrijgen de shop te sluiten. In plaatst van poncho’s ben ik kinderkleding gaan naaien. Dit kon makkelijker thuis in de middaguurtjes als Cosmo sliep. De wollen dekens die ik gebruikte voor de wanten werden giletjes, knuffels en slofjes. De stoffen die over waren van de tassen werden babybroekjes en jasjes. Naarmate we meer slapen, komt er meer energie en worden de projecten groter. Nog een half jaar en die kleine gaat naar school en dan wil ik een doorstart maken met Ressies. Niet de Ressies van vier jaar terug, maar in een nieuwe vorm. De essentie van Ressies blijft, het eerlijk, schoon en lokaal produceren van onze producten door middel van het upcyclen van restmaterialen. Ressies blijft Honest clean en bovenal happy!!

Liefs, Carlijn

PS. Ondanks dat de frequentie afgenomen is, ben ik het surfen zeker niet vergeten. Het bewijs; deze tekst is geschreven op de parkeerplaats van Bernies na een ijskoude doch supercleane sessie in de Noordzee.

Making a Baby!!

Een oplettende bezoeker van onze site attendeerde me erop dat “making a baby” toch wel een andere betekenis heeft dan “having a baby”. Dus om te voorkomen dat jullie denken dat we wat trager reageren, doordat we de hele dag ‘doppies’ aan het maken zijn…. Dat is dus niet het geval, dat stuk hebben we al gehad, 😉

Aangezien het onze eerste keer is dat we zoiets ondernemen (ouders worden dan dus), vind ik het nogal lastig te voorspellen wanneer we weer volledig ‘up and running’ zijn met de webshop, bestellingen en antwoord op mails. Ik ga mijn best doen.

Team Ressies heeft versterking!

Vorig jaar werd ik vanuit Amerika benaderd door Jochem.
Hij had een poncho van ons gekocht en had daar enorm veel succes mee op het strand van San Francisco waar hij destijds veel verbleef. Jochem werd zo enthousiast over ons Honest Clean and Happy concept, dat hij zich na terugkomst inzet voor Ressies. Zo heeft hij in korte tijd oa. een extra stofleverancier en een nieuwe dagbesteding, Siza, gevonden in Arnhem die ons helpt met de stof snijden. Samen met hen creëert hij de meest geniale poncho’s!

Ying Yang..

Het naai-atelier van de Snuffelmug waar we mee werken in Haarlem heeft helaas haar deuren moeten sluiten, wegens de kwetsbare gezondheid van de mensen die daar werken. We hopen dat het virus snel voorbij gaat en iedereen in goede gezondheid weer aan de slag kan.

Het zijn zulke gekke tijden momenteel, angst en verdriet worden afgewisseld door het stilstaan bij de mooie dingen zoals de lente, de liefde, vriendschap en nieuw leven. Ying yang baby…

Voor nu, stay safe, honest clean and happy!!

Liefs,

Carlijn