Noserides en twinkelsterren

Posted by Carlijn Bartels on 15 juni 2019 in Geen categorie

Het is clean met een flinke periode, wat betekent dat je soms even moest wachten op de setjes. Maar het geduld wordt beloond met heup- tot schouderhoge spiegelgladde wandjes die met redelijke snelheid en push naar de kust ‘swellen’. Omdat het opkomend is, duwen de golven mooi hoog op, maar moet je er wel je best voor doen ze te pakken. Geen ‘slappe armen’ dus..
Na er een of twee gemist te hebben, komt er een pareltje van een golf in mijn vizier. Ik moet er een beetje voor naar links peddelen, wat betekent dat ik al enige snelheid heb en ook goed schuin aan de golf ga. Dit keer is het weinig moeite de golf te pakken en ik voel me gelijk met de golf snelheid krijgen, opgetild worden en de wand afglijden! Door een beetje te ‘stallen’ zit ik precies voor de lip. Een twee, ff wachten, drie vier passen en mijn voorste voet zit op de neus…. Het gemak waarmee dit gaat en de stabiliteit van mijn board, zorgen ervoor dat ik me zeker genoeg voel om mijn handen achter mijn rug te houden en mijn heupen naar voren te duwen. Kate Winslet op de Titanic is er niks bij. Mijn haar wappert in de wind en een verborgen oergevoel zwelt aan in mijn borst. Kleuren worden helderder en de tijd lijkt stil te staan. Uren breng ik door op de punt van mijn board, terwijl waterdruppels in de lucht als sterren in de nacht om me heen twinkelen…

Tja, zo voelt het tenminste. Uit iemand ander’s perspectief had het er wellicht zo uitgezien:

Kniehoog golfje breekt net te vroeg, wild peddelende surfster wordt opgepikt door de push van het ‘white water’. Ze klautert op, ze staat. Er wordt flink met de armen geflapperd. Zes seconden dichter bij de kust verdwijnt ze onder water. Proestend komt ze boven met een onzinnig grote grijns..

Gelukkig leven we allemaal in onze eigen beleving. ‘Beauty is in the eye of the beholder’, vind ik in dit geval wel zo’n prettige gedachte. Op naar de volgende noseride met twinkelsterren!!